اپیزود شماره ۵۳: رادیو بی‌سیم

«این‌جا تهران است، صدای ایران!» این جمله آغازگر حضور رادیو در ایران به تاریخ چهارم اردیبهشت ۱۳۱۹ بود. اصواتی که در ابتدا غریب بودند و تنها از میادین شهر تهران به گوش می‌رسیدند اما رفته‌رفته به صداهای جعبه‌ی جادوییِ آشنایی در خانه‌های مردم ایران بدل شدند. در این شماره به روایت قصه‌ی پر فراز و فرودِ اولین ساختمانِ رادیو در ایران می‌پردازیم؛ ساختمانی که روزگاری میزبان گرم‌ترین صداها، راوی مهم‌ترین اخبار و شاهدی بر وقایع سیاسی مهم چون کودتای ۲۸ مرداد بود. ساختمان رادیو بی‌سیم جایی در حوالی اراضیِ قصر دیروز و سیدخندان امروز، پنهان از دیدگان اهل شهر روزگار تازه‌ای می‌گذراند!
رادیو بی‌سیم

درباره‌ی این اپیزود

نخستین مرتبه میرزا عبدالحسین‌خان دیبا امتیاز تأسیس مرکز انتشار اخبار و اصوات را به وسیله‌ی دستگاه بی‌سیم از طرف وزارت فواید عامه دریافت کرد، گرچه این امتیاز هیچ‌گاه عملی نگردید. در سال‌های آخر دوره‌ی رضا شاه، تأسیس و راه‌اندازی رادیو در برنامه‌های کشور قرار گرفت و کمیسیون رادیو در بهمن ماه ۱۳۱۷ ساخت دو دستگاه فرستنده‌ی موج کوتاه را به قدرت ۲ و ۲۰ کیلووات به کمپانی استاندارد انگلیس سفارش داد. پل آبکار که به‌تازگی به ایران بازگشته بود مسئول طراحی ساختمان رادیو بی‌سیم شد. مسیری طولانی طی شد تا رادیو از جعبه‌ای شیطانی که نگهداری‌اش نیاز به مجوز داشت، بدل شود به وسیله‌ای که حضورش در هر خانه و مغازه‌ای معمول بود.
این قسمت از رادیونیست روایت ساختمانی‌ است که شاهد و ناظر بر تمامیِ اولین‌های رادیو در ایران بوده: ساختمان رادیو بی‌سیم.

اینستاگرام رادیونیست

مالک و صاحب‌امتیاز: مجموعه‌ی زیبان

تهیه‌کننده: رامیار منوچهرزاده

نویسنده و کارگردان: نگین فیروزی

پژوهشگر: نگار منصوری و نگار گروسی با همراهی ساجده علیپور

گویندگان متن: نگین فیروزی و وحید ناظمی

تدوینگر: فرزانه رضایی

ساخت و تنظیم موسیقی: محمد برزیده و آیدین انزابی‌پور

طراحی و ساخت هویت بصری پادکست: استودیو ملی

موشن‌‌گرافیک و طراحی گرافیک: نرگس فداکار

پشتیبانی فضای مجازی: امین شیرپور

اسناد مرتبط با این اپیـزود